Deze website is een catalogus van de planten in onze schaduwtuin. Als fervente liefhebbers van schaduwplanten wilden we in eerste instantie een overzicht voor onszelf creëren. Misschien kunnen ze ook een inspiratie zijn voor jouw schaduwborder of schaduwtuin. Neem gerust contact met ons op als u meer informatie wenst over een specifieke plant.
macrantha
Tricyrtis macrantha Maxim.
Het meest onderscheidende kenmerk van deze Tricyrtis zijn de bloemen.
De bloemen zijn knikkend tot volledig hangend en smal klokvormig (campanulaat). De bloemblaadjes openen zich nauwelijks; ze blijven grotendeels samengevouwen als een kokertje. De bloemen zijn aan de buitenkant egaal diep- tot heldergeel. De kenmerkende roodbruine tot paarse spikkels zitten vrijwel uitsluitend aan de binnenkant (in de keel) van de klok verstopt. Dit in tegenstelling bij de Tricyrtis flava, Is ook geel, maar de spikkels zijn fijner en direct aan de buiten- en binnenkant zichtbaar op de opstaande bloemblaadjes
Tricyrtis macrantha heeft een hangende, sierlijk overbuigende tot liggende groeiwijze (decumbent). De stengels kunnen tot 90 cm lang worden, maar gaan door het gewicht van de bloemen platliggen of over rotswanden hangen.
De stengels zijn dicht bezet met stugge, ruwe bruine haren. Dit is enkel zo bij de hoofdsoort macrantha. De Subsp. macranthopsis: Heeft nagenoeg gladde, haarloze stengels (glabrous). Dit geeft de plant een strakkere, glanzendere uitstraling.
Officiële taxonomische autoriteit
Officiële taxonomische autoriteit
Eerst beschreven door: Carl Johann Maximowicz in 1888
Extra info
Carl Johann Maximowicz geldt als een van de belangrijkste 19e-eeuwse pioniers in het wetenschappelijk in kaart brengen van de Oost-Aziatisch flora.
Maximowicz werd geboren in Tula (nabij Moskou) binnen een Baltisch-Duitse familie. Hij studeerde biologie en botanie aan de Universiteit van Dorpat (het huidige Tartu in Estland) onder de vermaarde botanicus Alexander von Bunge.
In 1852 werd hij conservator van het herbarium bij de Keizerlijke Botanische Tuin van Sint-Petersburg. Een jaar later vertrok hij op een wereldreis aan boord van het fregat Diana. Toen de Krimoorlog uitbrak, strandde het schip in het Russische Verre Oosten. Maximowicz maakte van de nood een deugd en startte een jarenlange, gevaarlijke expeditie langs de rivier de Amoer en door Mantsjoerije.
Tussen 1860 en 1864 reisde hij intensief door Japan (onder andere Hakodate, Yokohama, Nagasaki en Mount Fuji). Hij werd hierbij ondersteund door zijn Japanse assistent Sukawa Chonosuke. Hij verzamelde duizenden levende planten, zaden en gedroogde specimens. Hij verscheepte in totaal 72 houten kisten vol onontdekte natuurhistorische schatten naar Sint-Petersburg.
In 1869 werd hij benoemd tot directeur van de Botanische Tuin in Sint-Petersburg. Hij wijdde de rest van zijn leven aan het beschrijven en publiceren van de Aziatische flora. Zijn werk vormde de fundering voor nagenoeg alle latere botanische studies in Japan, China en Korea
Hij is onder andere ok de botanische auteur van Tricyrtis flava en Tricyrtis latifolia.
Maximowicz overleed in 1891 in Sint-Petersburg na een kort ziektebed, maar liet een enorme collectie en honderden door hem naamgegeven Aziatische plantensoorten na aan de botanische wereld.
Er werden ook verschillende planten naar hem vernoemd:
Polygonatum maximowiczii, Arisaema maximowiczii, Primula maximowiczii, Galium maximowiczii, Acer maximowiczianum, ...