roseum

Polygonatum roseum is een vaste, overblijvende, kruidachtige plant (geofyt) die inheems is in de gematigde zones van Centraal-Azië tot aan Xinjiang (Noordwest-China). Ze groeit voornamelijk in bossen en op grasrijke hellingen op hoogtes tussen de 2000 en 4000 meter.

• Wortelstok (Rhizoom): De wortelstok groeit horizontaal onder de grond, is cilindrisch (terete) en relatief dun: slechts 3 tot 5 mm dik. Dit is een doorlopende streng zonder extreem dikke, knolvormige verdikkingen per groeijaar.

• Stengels: De stengels zijn rechtopstaand, stijf en scherp hoekig van vorm. Ze bereiken doorgaans een hoogte van 30 tot 50 cm (onder zeer gunstige, humusrijke omstandigheden soms iets hoger, tot ca. 60–90 cm). De scheuten en stengels zijn dikwijls diepgroen tot licht paarsrood aangelopen en volledig kaal (glabrus).

• Bladeren: De stand van de bladeren is kenmerkend. De onderste bladeren kunnen tegenoverstaand zijn, maar de rest van de bladeren staat in kransen (whorls) van 3 tot 6 bladeren rondom de stengel. De bladeren zijn zittend (geen bladsteel), smal lancetvormig tot lineair-lancetvormig, hebben een toegespitste (acuminate) maar rechte top (niet gekruld), zijn groen, kaal aan de onderzijde en worden tussen de 6 en 15 cm lang.

• Bloeiwijze en Bloemen: De bloemen hangen in de bladoksels van de bovenste bladkransen en vormen zo een sierlijke ring rondom de stengel. De bloemstelen (pedunvels) zijn kort (2 tot 4 mm lang) en dragen meestal 1 tot 2 hangende bloemen.

  • Bloemdek (Periant): Het bloemdek is buisvormig en heeft een lengte van 8 tot 12 mm.

  • Kleur: De bloemen zijn opvallend roze tot bleekroze (vandaar de soortaanduiding roseum).

• Vruchten: Na de bloei (late lente/vroege zomer) vormt de plant kleine, bolronde, helderrode bessen.