Deze website is een catalogus van de planten in onze schaduwtuin. Als fervente liefhebbers van schaduwplanten wilden we in eerste instantie een overzicht voor onszelf creëren. Misschien kunnen ze ook een inspiratie zijn voor jouw schaduwborder of schaduwtuin. Neem gerust contact met ons op als u meer informatie wenst over een specifieke plant.
atropurpureum
Maianthemum atropupureum (Franch.) LaFrankie
Maianthemum atropurpureum (Franch.) LaFrankie is een overblijvende, kruidachtige bosplant uit de aspergefamilie (Asparagaceae), voorheen ingedeeld bij de Liliaceae. De soort werd oorspronkelijk in de 19e eeuw door de Franse botanicus Adrien René Franchet beschreven als Smilacina atropurpurea, maar werd in 1986 door Lawrence V. LaFrankie overgedragen naar het geslacht Maianthemum in een invloedrijke herziening gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Taxon.
De plant is endemisch in het zuidwesten van China, met name in het zuiden van de provincie Sichuan en het noorden van Yunnan. Als een typische wortelstokgeofyt (rhizomatous geophyte) groeit de soort primair in het gematigde bioom, waar hij te vinden is in schaduwrijke bergbossen, struwelen en op vochtige, humusrijke hellingen op hoogtes tussen de 2000 en 3400 meter.
Maianthemum atropurpureum onderscheidt zich binnen zijn geslacht door een opvallende combinatie van robuuste vegetatieve kracht en een uiterst zeldzame bloemkleur. De plant overwintert via een stevige, dikke en vlezige ondergrondse wortelstok waaruit solitair of in kleine groepen onvertakte, rechte tot licht overbuigende stengels van 30 tot 80 centimeter hoog ontspruiten. Langs deze stevige stengels staan 6 tot 11 bladeren afwisselend geplaatst. Deze elliptische tot eirond-lanceetvormige bladeren zijn met hun lengte van 8 tot 16 centimeter flink uit de kluiten gewassen en lopen uit in een geleidelijk toegespitste top, waarbij de bladbasis nagenoeg zittend of met een zeer korte bladsteel de stengel omsluit. Hoewel de bovenzijde kaal en helder- tot donkergroen is, is de onderzijde specifiek bezet met een fijne beharing langs de prominente, parallelle hoofdnerven.
Het absolute, diagnostische hoofdfenomeen waarmee deze soort zich radicaal distantieert van de traditioneel wit- of crèmebloemige Maianthemum-soorten (zoals de algemeen bekende valse salomonszegels), openbaart zich in de vroege zomer van mei tot juli. Waar andere geslachtsgenoten sieren met lichte tinten, produceert Maianthemum atropurpureum aan een dichtbehaarde bloemspil een compacte eindstandige pluim of dichtbloemige tros van 5 tot 15 centimeter lang met individuele bloemen in een sensationeel donkerpurperen, diep wijnrode tot bijna zwartpaarse kleur. Deze unieke, tweeslachtige bloemen bestaan uit 6 vrijstaande, spreidende bloemdekblaadjes van 3 tot 4 millimeter lang, met daarbinnen 6 korte meeldraden met gele of purperen knoppen rondom een bolvormig, driehoekig vruchtbeginsel. Na de succesvolle bestuiving transformeert deze donkere bloemenpracht in bolvormige bessen van 6 tot 8 millimeter doorsnee, die tijdens de herfst via een gespikkeld rood tussenstadium uiteindelijk afrijpen naar een glanzend dieprood.