Deze website is een catalogus van de planten in onze schaduwtuin. Als fervente liefhebbers van schaduwplanten wilden we in eerste instantie een overzicht voor onszelf creëren. Misschien kunnen ze ook een inspiratie zijn voor jouw schaduwborder of schaduwtuin. Neem gerust contact met ons op als u meer informatie wenst over een specifieke plant.
Prosartes
Het botanische geslacht Prosartes bestaat uit overblijvende, kruidachtige bosplanten die volledig inheems zijn in Noord-Amerika. De planten groeien met karakteristiek gaffelvormig vertakte (in tweeën gesplitste) stengels die sierlijk overbuigen. Deze stengels ontspruiten uit ondergrondse, kruipende wortelstokken waarmee de plant zich langzaam door de bosbodem weeft. De eivormige bladeren staan verspreid langs de stengel en vallen op door hun parallelle adering en een fijne beharing langs de randen. Aan de uiteinden van de takken verschijnen in het voorjaar hangende, klokvormige bloemen die meestal wit of crèmegeel van kleur zijn. Elke bloem heeft zes vrijstaande bloemblaadjes zonder spoorvormige uitstulping aan de basis en herbergt een ongedeelde stempel. Na een succesvolle bestuiving transformeren deze subtiele klokjes in opvallende, vlezige bessen die felrood, oranje of strogeel rijpen. Als echte schaduwplanten gedijen alle soorten binnen dit geslacht het best op een humusrijke, constant vochtige maar goed doorlatende bodem.
Prosartes en disporum
Hoewel de plantengeslachten Prosartes en Disporum uiterlijk sterk op elkaar lijken, zijn ze door modern DNA-onderzoek genetisch volledig van elkaar gescheiden. Het meest fundamentele verschil ligt in hun geografische herkomst, waarbij het geslacht Disporum uitsluitend soorten uit Azië omvat. Het geslacht Prosartes daarentegen herbergt de soorten die oorspronkelijk uit Noord-Amerika komen. Dit geografische onderscheid weerspiegelt zich na de bloei ook direct in de kleur van de vruchten. Waar de Aziatische Disporum-soorten glanzende, donkerblauwe tot zwarte bessen ontwikkelen, sieren de Amerikaanse Prosartes-soorten zich met opvallende felrode, oranje of strogele bessen. Ook aan de bloemen zelf zijn subtiele maar duidelijke botanische kenmerken te ontdekken. De bloemblaadjes van Disporum hebben aan de basis vaak een kleine spoor en een in drieën gesplitste stempel, terwijl de bloemen van Prosartes deze spoor missen en een ongedeelde stempel bezitten. Daarnaast zijn de stengels en het loof van de Aziatische varianten volledig kaal en glad, terwijl de Noord-Amerikaanse tegenhangers juist fijne, zachte haartjes langs de bladranden en nerven hebben. Ten slotte heeft al dit onderzoek ertoe geleid dat Disporum tegenwoordig tot de herfsttijloosfamilie wordt gerekend, terwijl Prosartes officieel is ondergebracht bij de leliefamilie.