Deze website is een catalogus van de planten in onze schaduwtuin. Als fervente liefhebbers van schaduwplanten wilden we in eerste instantie een overzicht voor onszelf creëren. Misschien kunnen ze ook een inspiratie zijn voor jouw schaduwborder of schaduwtuin. Neem gerust contact met ons op als u meer informatie wenst over een specifieke plant.
bodinieri
Disporum bodinieri (H. Lév. & Vaniot) F.T. Wang & Tang
Disporum bodinieri is een overblijvende, kruidachtige bosplant (een rhizomateuze geofyt) die van nature voorkomt in de gematigde bergachtige biomen van Tibet tot Centraal-China.
Als je naar de fysieke structuur van de plant kijkt, vallen de volgende botanische kenmerken op:
Groeiwijze en stengels: De plant vormt dichte pollen vanuit een kruipende, relatief dikke wortelstok (rhizoom). De dunne, bijna bamboe-achtige stengels groeien strak rechtop, vertakken zich in het bovenste gedeelte en bereiken een hoogte van 30 tot 70 centimeter (soms uitschietend tot 1 meter).
Bladeren: De elliptische tot eivormig-lancetvormige bladeren zijn 5 tot 15 centimeter lang en hebben een opvallend lange, fijn toegespitste punt. De nerven liggen diep ingebed in het glanzende, heldergroene blad, wat voor een mooie textuur zorgt. De bladrand en de nerven aan de onderkant voelen vaak licht ruw aan.
Bloemen: In het late voorjaar (mei-juni) verschijnen er aan het uiteinde van de stengels kleine, schermvormige clusters van 2 tot 6 hangende bloemen. De bloemen zijn trechter- tot omgekeerd kegelvormig en meten slechts 1 tot 1,2 centimeter. Ze zijn crèmewit tot zacht geelgroen van kleur. Aan de basis van de bloemdekbladen (tepalen) zit een heel kort, zakvormig 'spoortje' van ongeveer 1 millimeter.
Meeldraden en stamper: De plant heeft 6 meeldraden van 6 tot 11 millimeter lang en een korte stijl van 4 tot 7 millimeter.
Vruchten: Na de bloei ontwikkelen zich in de nazomer (augustus-oktober) bijna bolvormige bessen van 5 tot 10 millimeter breed. Deze rijpen van groen naar een diepe, blauwzwarte kleur en bevatten elk 3 tot 6 zaden.
Onderscheid met andere disporumsoorten?
Disporum bodinieri onderscheidt zich door een specifieke combinatie van compacte bloemen en korte voortplantingsorganen:
Opvallend korte meeldraden en stijl: In het Chinees staat de plant bekend als duan rui wan shou zhu, wat letterlijk "kortstammige Disporum" betekent. De meeldraden en de stamperstijl blijven volledig verborgen binnen de bloem of zijn er hooguit even lang als. Bij de uiterlijk zeer gelijkende Disporum longistylum steken de meeldraden en de stijl juist heel duidelijk buiten de bloem uit.
Kleine, trechtervormige bloemen: De bloemen zijn met hun 1 tot 1,2 centimeter relatief klein en strak trechtervormig. Veel andere populaire soorten in cultuur, zoals Disporum cantoniense of Disporum uniflorum, hebben juist grote, brede, klokvormige bloemen die tussen de 1,5 en 3 centimeter lang worden.
Spoorlengte: Het spoortje aan de voet van de bloemblaadjes is minuscuul (ca. 1 millimeter). Soorten zoals Disporum calcaratum hebben daarentegen opvallende, langgerekte, cilindrische sporen van wel 4 tot 8 millimeter lang.
Bladnervatuur zonder 'ladders': De bladeren zijn dun en papierachtig. Ze missen de duidelijke, ladderachtige dwarsverbindingen tussen de lengtenerven die wel typerend zijn voor soorten als Disporum trabeculatum.
Achtergrondinformatie over ontdekker, officiële taxomische autoriteit en epitheton.
Zijn specifieke vondst van deze plant werd in Europa bestudeerd en in 1905 voor het eerst geldig beschreven door de Franse botanicus en arts Augustin Abel Hector Léveillé (H.Lév.) en diens assistent, pater Eugène Vaniot, die de plant destijds indeelden onder het geslacht Tovaria. Pas in 1949 werd de plant door de vooraanstaande Chinese botanici Wang Fatang (F.T.Wang) en Tang Tsin (Tang) kritisch herbeoordeeld en officieel verhuisd naar het geslacht Disporum, wat leidde tot de huidige, geaccepteerde wetenschappelijke naam.
De soortnaam (epitheton) bodinieri is een direct eerbetoon aan de Franse missionaris en plantenverzamelaar Émile-Marie Bodinier (1842–1901). Bodinier werd door de Missions Étrangères de Paris uitgezonden naar China, waar hij decennialang werkte en uiteindelijk overleed in Guiyang. Naast zijn geestelijke werk was hij een fervent botanicus die meer dan 3000 gedroogde plantenexemplaren naar Frankrijk verscheepte; zijn collecties vormden een cruciale basis voor de westerse kennis over de Chinese flora.