Deze website is een catalogus van de planten in onze schaduwtuin. Als fervente liefhebbers van schaduwplanten wilden we in eerste instantie een overzicht voor onszelf creëren. Misschien kunnen ze ook een inspiratie zijn voor jouw schaduwborder of schaduwtuin. Neem gerust contact met ons op als u meer informatie wenst over een specifieke plant.
Zoek in onze tuin
- Producten ...
- Schaduwplanten
- Polygonatum
- kingianum (syn. darrisi)
kingianum (syn. darrisi)
Polygonatum kingianum Collet & Hemsl.
Polygonatum kingianum Collett & Hemsl. is een spectaculaire en reusachtige overblijvende plant uit de aspergefamilie (Asparagaceae). De plant is inheems in een gebied dat zich uitstrekt van Zuid-China tot het noorden van Indo-China (waaronder Vietnam, Myanmar en Thailand). In tegenstelling tot de meeste kleine, bossige Salomonszegels, is deze soort een ware reus die zich in zijn natuurlijke habitat dikwijls als een klim- of steunplant gedraagt.
Stengel (Groeiwijze): Waar bijna alle bekende Salomonszegels (zoals P. multiflorum, P. falcatum of de dwergsoort P. humile) compacte, opzichzelfstaande stengels van 15 tot 90 centimeter vormen, is Polygonatum kingianum een absolute gigant. De stengels groeien krachtig omhoog, worden 1 tot maar liefst 3 meter lang, en beginnen in het bovenste deel vaak te leunen of te klimmen op omringende struiken. De stengels zijn dik, nagenoeg rond en vaak rood-purper gespikkelde aan de basis.
Bladeren: De bladstand wijkt volledig af van de klassieke Europese soorten. De bladeren staan niet verspreid of in twee rijen, maar in kransen van 3 tot 10 bladeren rondom de stengel. Ze zijn lineair tot lancetvormig (7–15 cm lang). Het meest unieke en afwijkende kenmerk is de bladtop: deze is kurkentrekker-achtig opgerold. De plant gebruikt deze opgerolde bladpunten als een soort grijp-ranken om zich vast te klampen aan andere vegetatie tijdens het omhoogklimmen.
Bloemen: De bloeiperiode valt in de vroege zomer (mei-juli). Waar de meeste Salomonszegels witte, groenwitte of hooguit geelgroene bloemen hebben, verrast P. kingianum met kleur. De hangende bloemen zijn buisvormig, 1,5 tot 2,5 centimeter lang, en variëren van roze, diep oranje tot helderrood. Ze hangen in clusters van 2 tot 4 stuks aan lange bloemstelen in de bladoksels.
Wortelstok: Ondergronds bevindt zich een massieve, vlezige wortelstok. Net als bij P. cyrtonema groeit deze uit tot dikke, onregelmatige gember-achtige klompen (het Jiang-type). Dit staat in schril contrast met de slanke, cilindrische, kruipende wortelstokken van P. falcatum of P. humile.
Vruchten: De bessen zijn bolrond (7-12 mm in diameter) en rijpen in de herfst naar een opvallende dieprode tot oranjerode kleur, in tegenstelling tot de blauwzwarte of diepzwarte bessen van vrijwel alle andere soorten binnen het geslacht.
Officiële taxonomische autoriteit
De soort werd in 1890 voor het eerst formeel beschreven door de Britse militairen/botanicus Henry Collett en de vooraanstaande botanicus William Botting Hemsley in het Journal of the Linnean Society (Botany)..
Over Collett en Hemsley...
De auteurs achter deze plant weerspiegelen perfect hoe de Britse koloniale expansie in de 19e eeuw hand in hand ging met de ontdekking van de wereldwijde flora.
Sir Henry Collett (1836 – 1901): Was een hooggeplaatste Britse legerofficier (generaal-majoor) in het Brits-Indische leger. Naast zijn militaire plichten in onder andere India en Myanmar (toen Birma), was hij een gepassioneerd botanicus en plantenverzamelaar. Tijdens een militaire expeditie in de Shan-staten (een bergachtig gebied in Myanmar, grenzend aan China) stuitte hij op deze uitzonderlijke, metershoge Salomonszegel. Hij verzamelde herbaria en stuurde deze op naar de Koninklijke Botanische Tuinen in Kew (Londen).
William Botting Hemsley (1843 – 1924): Was een vooraanstaande Engelse botanicus die zijn hele werkzame leven verbonden was aan het herbarium van Kew Gardens, waar hij uiteindelijk de hoofdbewaarder (Keeper) werd. Hemsley was een kamer-geleerde met een fabelachtige kennis van de Aziatische flora. Toen de spectaculaire planten van Collett in Londen arriveerden, onderzocht Hemsley ze.
Samen schreven zij de publicatie On a Collection of Plants from Upper Burma and the Shan States (1890). Hemsley zorgde voor de exacte wetenschappelijke beschrijving en taxonomie, terwijl Collett het veldwerk en de fysieke ontdekking leverde. Ze vernoemden de plant (kingianum) ter ere van Sir George King (afbeelding), de toenmalige directeur van de Royal Botanic Garden in Calcutta, die Colletts botanische ambities in de regio altijd warm had ondersteund.