Polygonatum prattii

Polygonatum prattii is inheems in de gematigde bergbossen van West-Sichuan en Noordwest-Yunnan. Baker vernoemde de plant naar de ontdekkingsreiziger Antony Edward Pratt, die het eerste gedroogde materiaal tijdens een gevaarlijke expeditie in West-China verzamelde. Vanuit een slanke, vlezige ondergrondse wortelstok ontwikkelt deze compacte geofyt opgaande stengels die een opvallend bescheiden hoogte van slechts 10 tot 30 centimeter bereiken. In tegenstelling tot de algemeen bekende salomonszegels met twee rijen bladeren, staan de smalle, lijnvormige bladeren van deze miniatuursoort in kransen van drie tot vijf stuks rondom de stengel. De bladtoppen lopen uit in een normale, rechte punt, waarmee de plant zich duidelijk onderscheidt van klimmende geslachtsgenoten die over spiraalvormige hechtranken beschikken. Tijdens de vroege zomer verschijnen er in de bladoksels kleine, hangende bloempjes die sterk opvallen door hun uiterst zeldzame, diep paarse tot lila-roze kleur. Na de bloei transformeren deze kleurrijke klokjes in de vroege herfst tot kleine, bolvormige bessen die in tegenstelling tot de klassieke, blauwzwarte soorten prachtig helderrood rijpen. Zodra het loof in het najaar volledig afsterft, laat de stengel een kenmerkend rond, zegelachtig litteken achter op de winterharde wortelstok waaraan het geslacht zijn naam dankt.