Begonia aconitifolia

De Begonia aconitifolia, ook bekend als de monnikskapbegonia, is een krachtige, overblijvende en groenblijvende plant uit de begoniafamilie (Begoniaceae). Deze botanische soort is inheems in de vochtige, schaduwrijke regenwouden van Zuidoost-Brazilië, waar hij als ondergroei groeit. De plant behoort tot de zogenaamde 'rietbegonia's' (cane-stemmed begonias) en kan een indrukwekkende hoogte van één tot wel twee meter bereiken. De dikke, bamboe-achtige stengels zijn strak opgaand, sterk gesegmenteerd door verdikte knopen en vertonen een karakteristieke, dieprode tot olijfgroene kleur.

Het loof is de grootste blikvanger; de grote, asymmetrische bladeren zijn diep handvormig ingesneden in meerdere puntige lobben, wat een sterke gelijkenis vertoont met het blad van de monnikskap (Aconitum). De bovenzijde van de bladschijf is donkergroen en gedecoreerd met een opvallend patroon van zilverachtige vlekken en strepen langs de hoofdnerven, terwijl de onderzijde glanzend dieprood tot bordeauxgekleurd is. Van het late najaar tot in de winter bloeit de plant met grote, hangende en wijd vertakte bloemtrossen die vanuit de bladoksels ontspruiten. De soort is eenhuizig, wat betekent dat er gescheiden mannelijke en vrouwelijke bloemen aan dezelfde plant groeien; deze zijn delicaat geparfumeerd, variërend van zuiver wit tot zachtroze. De vrouwelijke bloemen vallen botanisch op door hun grote, drievleugelige vruchtbeginsels, die na bevruchting uitgroeien tot papieren, gevleugelde doosvruchten waarin het minuscule, stofachtige zaad rijpt.