Aristolochia cucurbitifolia

Aristolochia cucurbitifolia, in 1915 botanisch beschreven door Hayata (ook wel bekend onder de Chinese naam *Gua ye ma dou ling*), is een uiterst zeldzame, klimmende en licht kruidachtige heester die inheems is in de gemengde bergbossen van Taiwan op hoogten rond de 500 meter. De soort onderscheidt zich direct van vrijwel alle andere vertegenwoordigers binnen het geslacht door zijn uiterst ongewone bladvorm, die sterk doet denken aan het diep gelobde blad van meloen- of komkommerplanten (Cucurbitaceae). De bladeren zijn eivormig to eivormig-hartvormig, meten 6 tot 9 centimeter in de lengte en 5 tot 11 centimeter in de breedte, voelen handvormig of sub-lederachtig aan en zijn aan de onderzijde fijn behaard. Het blad is diep handvormig 5- tot 7-lobbig ingesneden, waarbij de zijlobben spatelvormig zijn en de spitse middenlob dominant uitsteekt. In de zomer, van juni tot augustus, sieren talrijke solitaire bloemen de bladoksels langs de dunne, gestreepte en licht behaarde twijgen. De bloemen hangen aan dicht behaarde stelen van circa 3 centimeter lang en bezitten de karakteristieke hoefijzer- tot S-vormige bloembuis van 5 tot 6 centimeter lang. Deze is bruinachtig tot purper gekleurd en aan de buitenzijde fijn behaard, met een scheef schijfvormige, tweelobbige zoom die van binnen een opvallende paarsrode tot donkerpurperen tekening heeft met een verhoogde, ringvormige opening. Na succesvolle bestuiving door kleine insecten ontwikkelt zich een eivormige tot spoelvormige doosvrucht van circa 6 centimeter lang en 1,5 centimeter breed, die vanaf de basis openscheurt om de driehoekige, afgeplatte zaden te verspreiden. Wat betreft de winterhardheid verdraagt deze subtropische bergbewoner temperaturen tot -10°C zonder noemenswaardige problemen, maar de exacte grens beneden deze drempel is in ons klimaat nog onvoldoende bekend. De plant vereist daarom een warme, beschutte standplaats in de schaduw of halfschaduw op een koele, constant vochtige, humusrijke en vruchtbare grond.