Botanische auteur: Ching & Shing ex K.H.Shing (1981) | Familie: Pteridaceae (Lintvarenfamilie) | Herkomst: Mount Emei (Emei Shan), Sichuan, Zuidwest-China
Coniogramme emeiensis is een van de meest gewilde en spectaculaire bosvarens uit het Emei-gebergte in de Chinese provincie Sichuan. Taxonomisch behoort de soort tot het geslacht Coniogramme binnen de Pteridaceae, een groep die opvalt door het ontbreken van een indusium rond de sporenhoopjes. De soort werd in de late 20e eeuw formeel beschreven en onderscheidt zich direct van verwante Aziatische soorten door haar opvallende, regelmatige bladbontheid die niet het resultaat is van een willekeurige virale mutatie, maar een stabiele genetische eigenschap vormt van de wilde populaties op de schaduwrijke hellingen van Mount Emei.
Coniogramme emeiensis vormt een elegante, pollenvormende tot kort kruipende varen met een hoogte van 40 tot 80 cm. De stelen (stipites) zijn stijf, rietachtig strogeel tot groenbruin en ontspringen uit een ondergronds, kruipend rhizoom. De frondes zijn een- tot tweevoudig geveerd met brede, langwerpig-lancetvormige pinnae (deelblaadjes) van 15 tot 25 cm lang. Het meest adembenemende kenmerk is het bladpatroon: tussen de hoofdnerf en de bladrand lopen scherpe, fel goudgele tot limoengroene dwarsstrepen langs de secundaire nerven. Dit creëert een regelmatig zebra- of gratenpatroon op een diep glanzend donkergroene achtergrond.
De voortplanting van Coniogramme emeiensis is kenmerkend voor het geslacht. De sori zijn naakt (zonder indusium) en strekken zich uit in lange, smalle schuine lijnen langs de secundaire nerven aan de onderzijde van het blad. Bij rijpheid kleuren de sporen roest- tot kaneelbruin. Vegetatief breidt de plant zich gestaag uit via de vlezige, kruipende rhizomen, waardoor na enkele seizoenen een dicht en stabiel loofbosje ontstaat zonder invasief te worden.
In de tuinarchitectuur verlangt Coniogramme emeiensis een schaduwrijke tot halfschaduwrijke standplaats, beschut tegen felle middagzon en harde, uitdrogende wind. De bodem dient rijk te zijn aan organisch materiaal (boshumus of bladcompost), lichtzuur tot neutraal, en continu gelijkmatig vochtig maar uitstekend gedraineerd. De soort is uitstekend winterhard in West-Europa en verdraagt temperaturen tot -15°C à -18°C (USDA zone 7a/7b). Bij strenge vorst kan het loof afsterven, waarna de plant in het voorjaar krachtig uitloopt met verse, fel gestreepte frondes.
Deze andere producten kunnen je interesseren
