Thelypteris acuminata

Botanische auteur: (Houtt.) Morton, Amer. Fern J. 48: 122 (1958) | Basioniem: Polypodium acuminatum Houtt. (1783) | Synoniemen: Cyclosorus acuminatus (Houtt.) Nakai ex H.Itô, Christella acuminata (Houtt.) Lev. | Familie: Thelypteridaceae | Herkomst: Oost-Azië (China, Japan, Zuid-Korea, Taiwan).

Thelypteris acuminata (synoniem Cyclosorus acuminatus of Christella acuminata) is een sierlijke, kolonie-vormende moerasvaren uit de familie Thelypteridaceae. De soort werd in 1783 oorspronkelijk beschreven door Maarten Houttuyn als Polypodium acuminatum en later door Conrad Vernon Morton ingedeeld in het geslacht Thelypteris. In haar natuurlijke leefgebied in Oost-Azië groeit ze op natte beekoevers, moerasachtige bosranden en klamme valleien. De varen vormt via een dunne, wijd vertakte wortelstok een luchtig kleed van 30 tot 60 cm hoog.

Morfologisch zijn de frondes enkel geveerd met diep ingesneden pinnen (pinnatofid). De meest karakteristieke bladeigenschap is het terminale bladsegment, dat opvallend langgerekt, staartvormig en acuminaat uitloopt. De pinnen zijn fris geelgroen tot smaragdgroen, zacht van textuur en aan de onderzijde bezet met fijne, witachtige naaldharen langs de nerven. De stipe is slank, strogeel tot kastanjebruin, en licht behaard aan de basis.

De sporen-organen bestaan uit kleine, ronde sori die in strakke mediaale rijen langs de zijnerfjes van de pin-lobben liggen. Elk sorus is bedekt met een persistent, reniform (niervormig) indusium dat dicht bezet is met korte klierharen. Bij sporenrijping in de late zomer kleurt het sorus donkerbruin. De plant plant zich fysiologisch zowel generatief via sporen als erg snel vegetatief voort via haar ondergrondse rhizomen.

Voor de tuin is Thelypteris acuminata een uitstekende keuze voor de moerastuin, de beekrand of vochtige schaduwborders. Ze gedijt het beste op een halfschaduwrijke plek op een permanent klamme tot natte, kalkarme en diep humusrijke grond. De plant verdraagt drassige omstandigheden in de zomer bijzonder goed. Ze is zeer winterhard tot -18°C à -22°C (USDA zone 6a/6b); het loof stervelt in het najaar af, waarna de plant in het voorjaar weer krachtig uitstoelt.