Dryopteris enneaphylla (C.Chr.) C.Chr. is een zeldzame, botanische bergvaren behorend tot de familie Dryopteridaceae. De soort werd oorspronkelijk door de Deense pteridoloog Carl Frederik Albert Christensen beschreven als Polystichum enneaphyllum en later door hemzelf correct overgeheveld naar het geslacht Dryopteris. Ze is endemisch in de vochtige, montane bosgebieden en ravijnen van Midden- en Zuid-China (onder meer in de provincies Sichuan en Hubei) op hoogtes van 1200 tot 2200 meter. De soortnaam 'enneaphylla' verwijst naar het kenmerkende geringe aantal pinnen (Grieks: ennea = negen, phyllon = blad).
Morfologisch vormt Dryopteris enneaphylla een slanke, elegante rozet van 30 tot 50 cm hoog vanuit een kort, opgaand rhizoom. De frondes zijn enkel geveerd en onderscheiden zich doordat de bladschijf doorgaans bestaat uit slechts 7 tot 9 grote, lancetvormige pinnen (een eindpin en 3 tot 4 paar zijpinnen). De pinnen zijn 10 tot 18 cm lang, met een gaafrandige tot fijn gezaagde bladrand en een toegespitste top. Het bladweefsel is stevig, donkergroen en mat-glanzend, terwijl de slanke stipe dicht bezet is met zwarte tot donkerbruine schubben aan de basis.
De voortplantingsfysiologie vertoont ronde, mediale sori die netjes in twee rijen langs de hoofdnerf van de pinnen geordend liggen. De sori worden afgedekt door persistente, niervormige (reniforme) indusia die bij rijping bruin verkleuren en opkrullen om de sporangia vrij te laten. De sporenrijping vindt plaats in de hoogzomer (juli-augustus) en de sporen kiemen betrouwbaar op vochtige bladaarde.
In de schaduwtuinbeplanting is Dryopteris enneaphylla een verfijnde, botanische rariteit voor bosborders en schaduwrijke rotssecties. Ze verlangt een luwe standplaats in de halfschaduw tot schaduw op een permanent vochthoudende, kalkarme tot neutrale, humusrijke grond. Ze is zeer goed winterhard (-15°C tot -18°C, USDA zone 7a) en verdraagt de West-Europese wintercondities uitstekend mits de bodem niet dichtslat.
Deze andere producten kunnen je interesseren
