Alchornea davididii

Alchornea davidii is een spectaculair en uiterst zeldzaam botanisch juweel dat inheems is in de gematigde en subtropische bergbossen van China. Het is de enige vertegenwoordiger binnen het geslacht Alchornea die over voldoende winterhardheid beschikt om permanent in de West-Europese volle grond te worden gecultiveerd. Deze bladverliezende, meerstammige heester groeit als een losse, opgaande pol en bereikt na circa tien jaar een hoogte van 1,5 tot 2 meter en een breedte van 75 tot 100 centimeter. De soort breidt zich in de loop der jaren uit via ondergrondse worteluitlopers (root suckers), waardoor er een charmant, dicht struweel gevormd wordt. De bladeren zijn eivormig tot niervormig (sterk gelijkend op de bladeren van de linde, Tilia) met getande randen en een lengte van 5 tot 10 centimeter. De absolute sierwaarde van deze heester ligt in het adembenemende voorjaarsloof: de bladeren lopen in het voorjaar (april - mei) uit in sensationele tinten van pastelroze tot vlammend magenta en intens rozerood, een spectaculaire kleurexplosie die doet denken aan het jonge loof van de verwante Mallotus-soorten. Gedurende de zomer verkleurt het blad geleidelijk naar fris, glanzend donkergroen, om in de herfst (oktober) te transformeren tot een magnifiek goudgeel. De bloei valt in mei en juni, waarbij kleine, geelgroene tot zachtroze vrouwelijke bloempjes in dichte bundels direct langs de kale takken ontspringen (cauliflerie), wat voorafgegaan wordt door opvallende dieppaarse bloemknoppen. De bast is glad, groenbruin en gemarkeerd met talloze lichte kurkstippen (lenticellen). Wat betreft de winterhardheid verdraagt deze soort gevestigde temperaturen van -10°C tot -15°C (USDA zone 7b-8a) zonder problemen. Hoewel de plant uitstekend bestand is tegen strenge winterkou, zijn de jonge, zachtroze voorjaarsscheuten uiterst gevoelig voor late nachtvorst in mei. Bij eventuele bevriezing sterft het jonge loof af, waarna de struik gelukkig weer zeer krachtig uitloopt vanuit de basis. Alchornea davidii vereist een warme, beschutte standplaats in de halfschaduw of lichte schaduw om te voorkomen dat het delicate roze voorjaarsblad door fel, direct zonlicht verbrandt. De bodem dient permanent matig vochtig, humusrijk, voedzaam en uitstekend gedraineerd te zijn, bij voorkeur een losse bosgrondmix.