Lysimachia ephemerum

Lysimachia ephemerum, is een statige, bladverliezende en polvormende vaste plant die oorspronkelijk afkomstig is uit het westelijke Middellandse-Zeegebied, met name Zuidwest-Frankrijk, het Iberisch Schiereiland en delen van Noord-Afrika (Marokko). Deze geraffineerde soort groeit kaarsrecht omhoog en bereikt in cultivatie een volwassen hoogte van 60 tot 100 centimeter en een breedte van circa 30 tot 60 centimeter, waarmee zij een strakke, architectonische structuur vormt in de border. Het loof is uiterst decoratief en bestaat uit smalle, tegenoverstaande, lancetvormige bladeren die sprekend lijken op wilgenbladeren (smal en langwerpig) en een schitterende, matte, zilvergrijze tot blauwgrijze tint dragen met een duidelijke middennerf. In de hoogzomer, van juli tot september, verschijnen aan de toppen van de onvertakte stengels spectaculaire, kaarsrechte en uiterst dichte bloemspiesen (racemes) van 20 tot 30 centimeter lang, die bezet zijn met honderden kleine, stervormige melkwitte tot zuiverwitte bloempjes met een subtiel roze-grijs centrum en fijne, uitstekende gele helmknoppen. Na de bloei verkleuren de aren naar decoratieve, ronde bruine zaaddozen die gedurende de herfst en winter een waardevol wintersilhouet bieden. De plant is uitstekend winterhard tot zones 6b-9 en is volkomen betrouwbaar in ons klimaat. In tegenstelling tot de meeste andere wederiken die snel en invasief kunnen woekeren via uitlopers, groeit Lysimachia ephemerum in een nette, dichte en beschaafde pol. De soort is een echte vochtminnaar en gedijt optimaal op een vochtige, zware leem- of kleigrond in de volle zon tot lichte schaduw, waarbij hij zelfs drassige winterbodems of tijdelijke overstromingen langs vijverranden moeiteloos verdraagt, terwijl de plant tegelijkertijd een opmerkelijke droogtetolerantie toont zodra hij eenmaal goed gevestigd is.