Catalpa erubescens 'Purpurea'

Catalpa x erubescens 'Purpurea' in 1886 beschreven door A. Waterer in Engeland, is een middelgrote, bladverliezende hybride boom (ontstaan uit een kruising tussen C. bignonioides en C. ovata) met een halfopen, aanvankelijk piramidale en later eivormige tot ronde kroon. De boom bereikt een uiteindelijke hoogte van 6 tot 8 meter, maar kan onder optimale cultivatieomstandigheden na vele decennia uitgroeien tot een forse boom van wel 12 meter hoog. Het meest spectaculaire kenmerk is het grote, gaafrandige, eivormig-hartvormige blad dat laat in het voorjaar opvallend diep purperrood tot bijna zwartviolet uitloopt. Ook de jonge, relatief breekbare twijgen bezitten deze donkere kleur. Gedurende de zomer verkleurt het blad geleidelijk naar een diep, elegant donkergroen, waarbij de bladeren iets kleiner blijven dan bij de gewone trompetboom. In het najaar kleurt het blad geel voordat het relatief vroeg afvalt. In de vroege zomer, van juni tot juli, bloeit de boom overvloedig met opstaande, 25 tot 35 centimeter lange pluimen vol witte, klok- tot trompetvormige bloemen. Deze zijn iets kleiner dan bij C. bignonioides, maar verschijnen in aanzienlijk grotere aantallen; de bloemkroon is van binnen voorzien van lichtgele banen en kleine, paarsbruine stippen. Na de bloei ontwikkelen zich de karakteristieke, tot 35 centimeter lange, peulvormige doosvruchten van maximaal 1 centimeter dik, die gedurende de hele winter aan de boom blijven hangen en zorgen voor een fraai wintersilhouet. Deze cultivar is uitstekend winterhard bij temperaturen van -15°C tot -20°C, hoewel jonge scheuten bij strenge vorst kunnen invriezen (de plant herstelt zich in de lente krachtig). Hij verkiest een warme, zeer zonnige en beschutte standplaats, aangezien de grote bladeren en breekbare takken schade kunnen oplopen bij harde wind. Hij gedijt op vrijwel elke goed doorlatende, humus- en voedselrijke bodem.