Eucalyptus cordata

Eucalyptus cordata, in 1806 botanisch beschreven door Labill., groeit als een grote, rijkvertakte struik of kleine boom tot een hoogte van 5 tot 10 meter in cultivatie. Een uiterst zeldzaam en opvallend kenmerk is dat deze soort zijn prachtige jeugdbladeren gedurende zijn gehele levensduur behoudt, wat resulteert in een glinsterende, zilverachtige kroon. Deze zittende, stengelomvattende bladeren staan tegenover elkaar en zijn perfect hartvormig (cordate) tot rond met een gekartelde rand, bedekt met een dikke, witte waslaag en vaak voorzien van schitterende paarsachtige nuances bij jonge scheuten. De zeldzame volwassen bladeren verschijnen eventueel pas in de uiterste top van zeer oude bomen en zijn smal lancetvormig. In de late winter tot het vroege voorjaar sieren helderwitte tot crèmekleurige bloemen de plant, die in zittende schermen van strikt 3 knoppen direct in de bladoksels verschijnen. De vruchten bestaan uit stevige, waxy grijswitte, cilindrische tot cupvormige capsules van 1,0 tot 1,3 centimeter lang en breed met 3 tot 4 verzonken kleppen. De schors is volkomen glad en vertoont een fraai gemêleerd patroon van wit, grijs, groen en purperachtige tinten. Wat betre van de winterhardheid verdraagt de plant temperaturen van -10°C tot -12°C, mits hij in zijn eerste winters goed beschermd wordt. Hij verkiest een vochtige doch goed doorlatende, leemachtige bodem in de volle zon, verdraagt zoute wind uitstekend en is door zijn bossige, vertakte habitus vanaf de basis een van de meest geliefde soorten voor hagen en als snijgroen in de bloemsierkunst.