Eucalyptus camphora

Eucalyptus camphora, in 1899 botanisch beschreven door R.T.Baker, groeit als een kleine tot middelgrote boom of bossige mallee en bereikt in cultivatie een hoogte van 8 tot 12 meter. De jonge planten bezitten decoratieve, zittende, eironde tot bijna ronde of zelfs hartvormige jeugdbladeren die zachtgroen tot blauwgroen van kleur zijn en vaak een subtiel gekerfde top hebben. De volwassen bladeren staan alternerend langs de rood-oranje tot geelachtige twijgen en zijn breed eirond, elliptisch tot breed-lancetvormig met een lengte van 6 tot 13 centimeter en een breedte van 3 tot 5 centimeter. Deze bladeren zijn dik, leerachtig, licht glanzend groen of olijfgroen en verspreiden een opvallende, krachtige kamfergeur bij wrijving vanwege de talrijke olieklieren. In de late zomer tot de herfst, van augustus tot oktober, bloeit de boom met kleine, crème-witte bloemen die in okselstandige schermen van strikt 7 dubbelkegelige bloemknoppen verschijnen. De daaropvolgende vruchten zijn kleine, kegelvormige of bekervormige capsules van 0,4 tot 0,6 centimeter met 3 tot 4 licht uitstekende kleppen en donkerbruine, afgeplatte zaden. De boom is winterhard bij temperaturen van -12°C tot -15°C, mits aangeplant op een beschutte, windluwe standplaats. De plant is bij uitstek aangepast aan natte, zware kleigronden, moerassige zones en seizoensgebonden overstroomde gebieden, waardoor hij 'natte voeten' uitstekend verdraagt, maar gedijt tevens prima op drogere gronden mits de standplaats voldoende zonlicht biedt.