Eucalyptus stellulata

Eucalyptus stellulata, in 1828 beschreven door Sieber ex DC., groeit uit tot een boom van 10 tot 15 meter hoog en vormt een compact, dicht bladerdek. De jeugdbladeren zijn veelal rond. De volwassen bladeren staan alternerend, zijn opvallend kort en breed-lancetvormig met een lengte van 5 tot 9 centimeter, dik en leerachtig. Ze hebben een glanzend heldergroene kleur met drie prominente lengtenerven en zijn vrijwel geurloos door een natuurlijk gebrek aan etherische oliën. De bloei is uitzonderlijk rijk en vindt plaats in de winter tot het vroege voorjaar, van januari tot april, waarbij een grote hoeveelheid kleine, crèmekleurige bloemetjes opengaat in stervormig geclusterde, zittende schermen van 7 tot 23 smalle bloemknoppen. De daaropvolgende compact opeengepakte, bolvormige capsules zijn klein (0,4 centimeter) en bevatten zwartbruine, piramidaal hoekige zaden. De boom heeft een interessante olijfgroen-witte afpellende schors, is winterhard van -13°C tot -18°C en kan perfect worden ingezet als schaduwboom.