Eucalyptus gregsoniana

Eucalyptus gregsoniana is in 1973 botanisch beschreven door L.A.S.Johnson & Blaxell (met als synoniem Eucalyptus pauciflora var. nana), is een compacte, struikachtige mallee-vorm of kleine boom die doorgaans een hoogte van 4 tot 6 meter bereikt. De jonge planten bezitten blauwgroene tot grijsgroene, lancet- tot sikkelvormige jeugdbladeren. De volwassen bladeren staan alternerend en zijn breed lancetvormig tot sikkelvormig met een lengte van 7 tot 11 centimeter en een breedte van 1,5 tot 2,5 centimeter; ze zijn dik, leerachtig en opvallend glanzend grijsgroen met kenmerkende, vrijwel evenwijdig aan de hoofdnerf lopende secundaire nerven. De jonge scheuten en takken lopen dieprood uit en hangen gracieus in een treurende vorm naar beneden. In de late lente tot de vroege zomer, van april tot juli, sieren overvloedige, crème-witte tot witte bloemen de boom. Deze ontluiken uit okselstandige, stervormige schermen met telkens 7 tot 11 knotsvormige, groen-rode bloemknopjes. Na de bloei ontwikkelen zich bekervormige, halfronde of peervormige houtige capsules van 0,6 tot 0,8 centimeter breed met 3 tot 4 ingezonken kleppen. Wat betreft de winterhardheid is deze soort uitstekend bestand tegen koude omstandigheden en verdraagt temperaturen tot -15°C. De plant stelt weinig eisen aan de bodem, verdraagt in tegenstelling tot veel andere soorten kalkrijke grond (kalktolerant) en gedijt optimaal op een zonnige, goed doorlatende standplaats waar hij door zijn compacte, meerstammige habitus een perfect en beheersbaar alternatief vormt voor de grotere sneeuweucalyptussen in kleinere tuinen.