Eucalyptus moorei ssp. moorei

Eucalyptus moorei ssp. moorei, in 1905 beschreven door Maiden & Cambage, is een langzaam groeiende dwergvorm die slechts een maximale hoogte van 3 tot 5 meter bereikt. De jeugdbladeren van deze compacte struik zijn tegenoverstaand en elliptisch. De volwassen bladeren staan erg dicht opeengepakt, zijn lijn- tot smal lancetvormig met een lengte van 4 tot 7 centimeter en een breedte van slechts 0,5 tot 0,8 centimeter; ze zijn stijf, leerachtig en olijfgroen. De bloei vindt plaats in de late winter tot het voorjaar, van februari tot april, met witte bloemen in onvertakte schermen van 7 tot 11 stuks. Hierna verschijnen er bolvormige capsules van 0,4 tot 0,5 centimeter met ingezonken kleppen, die donkerbruine, schildvormige zaden bevatten. Met een winterhardheid van -12°C tot -16°C onderscheidt deze zeldzame dwergsoort zich doordat hij, in tegenstelling tot de meeste andere eucalyptussoorten, een slechte drainage en permanent drassige bodems goed tolereert.