Eucalyptus approximans

Eucalyptus approximans, in 1919 botanisch beschreven door Maiden, is een struikachtige mallee-vorm die een maximale hoogte van 4 tot 6 meter bereikt. De jeugdbladeren van deze soort zijn smal en staan tegenover elkaar, terwijl de volwassen bladeren alternerend langs de takken staan. Deze volwassen bladeren zijn lijn- tot smal lancetvormig met een lengte van 6 tot 11 centimeter en een breedte van 0,5 tot 0,9 centimeter; ze zijn leerachtig, opvallend glanzend groen en bezitten dichtvertakte secundaire nerven. In de hoogzomer, specifiek in de maanden juli en augustus, sieren witte bloemen de boom, voortkomend uit onvertakte, okselstandige schermen die telkens 7 bloemen dragen. Na de bloei ontwikkelen zich cilindrische tot licht bekervormige houtige capsules van 0,6 tot 0,8 centimeter met ingezonken kleppen, waarin de kleine, hoekige, zwartbruine zaden liggen. Wat betreft de winterhardheid verdraagt deze soort temperaturen van -10°C tot -15°C. De plant vraagt strikt een uitstekend doorlatende bodem, aangezien hij gevoelig is voor winterse nattigheid en daarom een beschutte, droge standplaats vereist.