Adiantum davidii

Adiantum davidii, in 1885 botanisch beschreven door de Franse natuuronderzoeker Franchet en vernoemd naar pater Armand David, is een elegante, overblijvende varen die een hoogte van 20 tot 30 centimeter bereikt. De plant verspreidt zich langzaam via een zeer dunne, taaie en kruipende wortelstok. De fronden zijn tripinnate (driedelig geveerd) en hebben een opvallend driehoekig silhouet. De individuele deelblaadjes zijn relatief klein, fijn getand en dragen aan de onderzijde een zachte, fijne beharing. De stengels zijn stijf rechtopgaand, glanzend zwart tot diep donkerbruin. De sori bevinden zich aan de onderzijde onder de duidelijk getande, omgebogen randflappen (valse indusia) aan de top van de segmenten. De soort is inheems in de bergachtige loofbossen van Centraal- en Zuid-China op hoogtes tussen 1100 en 3400 meter, waardoor hij een uitstekende winterhardheid bezit (zones 6 tot 9, tot -23°C). Hij verkiest een schaduwrijke, koele standplaats op vochtige, organisch rijke bosgrond en is bij uitstek geschikt voor aanplant nabij vijverranden, schaduwrijke borders of vochtige rotstuinen.