Quercus dentata

Quercus dentata, in 1784 botanisch beschreven door Carl Peter Thunberg, groeit in Europa uit tot een middelgrote boom met een hoogte van 8 tot 15 meter, hoewel de soort in zijn inheemse Oost-Aziatische herkomstgebieden een indrukwekkende hoogte van 25 tot 30 meter kan bereiken. Deze boom, ook wel bekend als de Japanse keizereik, Daimyo-eik of grootbladige Aziatische eik, bezit een zeer grillige, halfopen kroon met zware, robuuste vertakkingen. De jonge twijgen vallen op doordat ze uitzonderlijk dik zijn en dicht grijsviltig of donzig behaard zijn, waarna ze op latere leeftijd kaal en olijfbruin worden. De stam ontwikkelt al vroeg een diepgegroefde, ruwe, donkergrijze schors. Het meest spectaculaire kenmerk van deze eik is zonder twijfel het monumentale blad. De bladeren zijn omgekeerd eirond met een ondiep gelobde tot golvende rand (dentate), met een lengte van 15 tot 30 centimeter (en bij jonge, krachtige scheuten zelfs tot wel 50 centimeter lang en 30 centimeter breed). Het dikke, leerachtige blad ontluikt in het voorjaar met een fijne beharing en kleurt mat donkergroen aan de bovenzijde, terwijl de onderzijde lichter groen en zacht fluwelig behaard is. In het najaar kleurt het loof naar goudgeel tot warm geelbruin. Typerend voor deze soort is de marcescentie: de verdorde, bruine bladeren blijven gedurende de gehele winter aan de boom hangen, wat jonge scheuten extra bescherming biedt tegen late nachtvorst. De bloei vindt plaats in mei, waarbij de mannelijke bloemen verschijnen in opvallende, hangende goudgele katjes van 6 tot 8 centimeter lang. De eivormige tot ronde eikels zijn tot 2 centimeter groot, groeien in compacte bundels en worden tot de helft omsloten door het napje, dat dicht bezet is met lange, smalle, decoratief afstaande of teruggebogen schubben. Quercus dentata is uitstekend winterhard tot zone 5 (-23°C), stelt weinig eisen aan de grondsoort mits deze goed doorlatend en humusrijk is, verdraagt strooizout en harde wind uitstekend, maar is wel zeer gevoelig voor bodemverdichting en verharding rondom de stam.