Botanische auteur: (Kunze) T.Moore (1858) | Basioniem: Aspidium luctuosum Kunze (1836) | Familie: Dryopteridaceae | Herkomst: Berggebieden van Zuid- en Oost-Afrika tot Oost-Azië.
Polystichum luctuosum is een sierlijke, donkergetinte naaldvaren met een opvallend breed geografisch verspreidingsgebied dat reikt van de Drakensbergen in Zuid-Afrika tot de gebergten van India, China en Japan. De soortnaam 'luctuosum' (luidend/rouwelijk) verwijst naar de dramatische, zwarte tot donkerbruine schubben die de bladstelen en de hoofdas dicht bekleden. De varen vormt een trechtervormige, compacte roset van 30 tot 50 cm hoog.
De frondes zijn bipinnaat, stijf opgaand tot licht overhellend, en bezitten een diepe olijf- tot zwartgroene kleur met een satijnachtige glans. De pinnulae zijn ruitvormig tot eivormig met een scherp acroscopisch aurikel. De bladranden zijn voorzien van kleine, ingesneden tanden die uitlopen in korte, buigzame naaldpunten. Een doorslaggevend determinatiekenmerk is de stipe-bekleding: de onderzijde van de stipe is dicht bezet met brede, ovate-lanceolate schubben die in het centrum intens glanzend gitzwart zijn met een smalle, bruine fimbriate rand.
De sori zijn orbiculair en bevinden zich op de onderzijde van de pinnulae in twee strakke rijen dicht bij de middennerf. Het indusium is peltiaat, cirkelvormig, donkerbruin in het centrum en blijft gedurende de hele sporenrijping in de herfst aanwezig. De sporen zijn diploïd (2n = 82) en bezitten een uitstekend kiemvermogen.
In de tuin is Polystichum luctuosum een zeer waardevolle structuurplant voor luwe, schaduwrijke muurtjes, rotsbedden en schaduwborders. Ze verlangt een humeuze, goed doorlatende bodem en een beschutte standplaats. Winterhard tot -12°C à -15°C (USDA zone 7b/8a); in hele strenge winters is lichte bladbescherming aan te bevelen.
Deze andere producten kunnen je interesseren
