Chloranthus japonicus, in Japan traditioneel bekend als Hitorishizuka, is een compacte, overblijvende bosplant uit de familie Chloranthaceae. De soort is inheems in de schaduwrijke, vochtige loofbossen en bergstreken van Oost-Azië, waaronder Japan, Korea, Noordoost-China en het verre oosten van Rusland.
De plant groeit traag via een korte, dikke, horizontaal kruipende wortelstok (rhizoom) die bezet is met talrijke vezelige wortels. De dunne, vlezige en onvertakte stengels bereiken in het voorjaar een hoogte van circa 20 tot 40 centimeter. Tijdens het vroege uitlopen hebben de jonge scheuten een karakteristieke, donkerpaarse tot kaneelbruine tint.
Aan de top van de stengel staan vier heldergroene, glanzende bladeren kruisgewijs tegenover elkaar. Omdat het stengelstuk tussen deze twee bladparen extreem verkort is, wekken de bladeren de visuele indruk in een strakke krans van vier te staan. De bladrand is opvallend scherp gezaagd en de nerven vormen een diep, decoratief netpatroon op de bladschijf.
De bloeiperiode valt vroeg in het voorjaar (april-mei) en luidt het groeiseizoen in, nog voordat de bladeren volledig zijn uitgevouwen. In tegenstelling tot Chloranthus serratus produceert deze soort typisch slechts één enkele, strak rechtopstaande eindstandige bloemoor (spica). De individuele, tweeslachtige bloemetjes zijn minuscuul en volledig naakt, wat betekent dat ze geen kelk- of kroonblaadjes bezitten. Wat met het blote oog als een pluizig wit bloemetje wordt waargenomen, zijn in feite drie witte, draadvormige meeldraden (connectiva) die horizontaal of licht omhooggebogen uitwaieren. Na succesvolle bestuiving door vroege insecten ontwikkelen de vruchtbeginsels zich tot kleine, vlezige, bolvormige tot omgekeerd-eivormige groene steenvruchten.
Deze andere producten kunnen je interesseren
