Botanische auteur: (Makino) Nakai, Bot. Mag. (Tokyo) 39: 103 (1925) | Basioniem: Woodwardia radicans var. unigemmata Makino (1918) | Synoniemen: Woodwardia biserrata C.Presl | Familie: Blechnaceae | Herkomst: Montane bosgebieden van de Himalaya (Noord-India, Nepal, Bhutan), Zuid-China, Taiwan, Zuid-Korea en Japan op klamme rotswanden en humusrijke boshellingen.
Woodwardia unigemmata werd door de bekende Japanse botanicus Tomitaro Makino oorspronkelijk beschreven als een variëteit van de Europese Woodwardia radicans, maar werd in 1925 door Takenoshin Nakai verheven tot zelfstandige soort. Het epitheton 'unigemmata' betekent letterlijk 'voorzien van één knop' en verwijst naar het unieke kenmerk dat de fronde geen honderden broedknoppen draagt zoals haar Aziatische verwanten, maar slechts één (zelden twee) grote, parelachtige broedknop nabij de frondetop. De 'groene vorm' betreft een geselecteerde herkomst waarvan de ontluikende voorjaarsscheuten een frisse, smaragdgroene kleur vertonen.
Morfologisch bouwt Woodwardia unigemmata een majestueuze, vaasvormige trechterrozet op met elegant bogen vormende frondes van 100 tot 180 cm lang. De bladeren zijn geveerd-pinnatifid met stevige, leerachtige pinnen die voorzien zijn van scherp gezaagde, acuminate pinnulae. Vlak onder de top van de hoofdrachis bevindt zich aan de bladbovenzijde een prominente, dikke broedknop (bulbil) die ingepakt zit in glanzende roestbruine schubben. Zodra de fronde haar maximale lengte bereikt en doorbuigt tot op de grond, schiet deze enkele apicale knop wortel en vormt direct een nieuwe, krachtige individuele plant.
De sporenfysiologie volgt het klassieke kettingvaren-patroon met diep verzonken, lijnvormige sori aan de onderzijde van de pinnen. De sori liggen geordend in strakke rijen binnen de costale areolen aan weerszijden van de middennerf. Ze worden afgedekt door stevige, leerachtige indusia die langdurig persistent blijven en pas bij volledige sporenrijping in het late najaar openklappen om de donkerbruine sporen vrij te laten. In tegenstelling tot W. prolifera combineert W. unigemmata een uitstekende sporenvruchtbaarheid met haar gerichte apicale vegetatieve voortplanting.
In de schaduwtuin is Woodwardia unigemmata (groene vorm) een aristocratische en buitengewoon sierlijke verschijning. De overhellende frondes komen het mooiste tot hun recht op verhoogde plantbedden, taluds of langs de rand van schaduwrijke vijvers op een vochthoudende, goed drainerende en humusrijke bodem. De soort behoort tot de meest winterharde Aziatische kettingvarens en doorstaat vorstperiodes van -15°C tot -18°C (USDA zone 7a/7b) zonder schade, mits het hart beschermd staat tegen gure oostenwind.
Deze andere producten kunnen je interesseren
