Eucalyptus pauciflora subsp. debeuzevillei

De Eucalyptus pauciflora subsp. debeuzevillei is in 1973 beschreven door (Maiden) L.A.S.Johnson & Blaxell en is een middelmatig snelle, grillig groeiende boom met een hoogte van 8 tot 12 meter. De jeugdbladeren zijn groot en eirond. De volwassen bladeren staan alternerend en zijn breed lancetvormig tot sikkelvormig met een lengte van 10 tot 18 centimeter; ze zijn zeer dik, stijf en leerachtig met evenwijdig lopende hoofdnerven en een glanzend grijsgroene kleur met een hoog looizuurgehalte. In de vroege zomer, van juni tot juli, verschijnen er grote, witte, pluizige bloemen uit clusters van 7 tot 15 knoppen die bedekt zijn met een dikke, witte, poederachtige waslaag. De vruchten zijn grote, halfronde tot omgekeerd kegelvormige capsules met een breedte van 1 tot 1,5 centimeter en een dikke rand, waarin zich grote, zwartbruine, schildvormige zaden bevinden. Deze variëteit behoort tot de meest winterharde eucalyptussen met een tolerantie van -15°C tot -22°C. De plant vereist een goede drainage en gedijt over het algemeen beter in een koelere zomer dan in extreme hitte.